Skip to content

Wniosek do Ministra Sprawiedliwości w sprawie podjęcia działań przeciwdziałających alienacji rodzicielskiej

Szanowny Pan
Zbigniew Ziobro
Minister Sprawiedliwości

Wniosek w trybie art. 241 kpa – Dezyderat nr 4 Komisji do Spraw Petycji z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie podjęcia działań przeciwdziałających alienacji rodzicielskiej

  1. Działając na podstawie art. 241 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 1960 Nr 30 poz. 168) – zwanej dalej kpa – wnoszę o:
    Przedstawienie Dezyderatu nr 4 Komisji do Spraw Petycji z dnia 12 maja 2016 r.w sprawie podjęcia działań przeciwdziałających alienacji rodzicielskiej Prezesom Sądów Apelacyjnych, Prezesom Sądów Okręgowych, Prezesom Sądów Rejonowych – celem zapoznania się i stosowania do wniosków i zaleceń Ustawodawcy przez:

    • Sędziów orzekających w sprawach małoletnich dzieci
    • Zawodowych kuratorów rodzinnych i kuratorów społecznych
    • Merytorycznych pracowników Opiniodawczych Zespołów Specjalistów Sądowych
    • Biegłych psychologów i biegłych pedagogów wpisanych na listy stałych biegłych sądowych Prezesów Sądów Okręgowych
    • Mediatorów sądowych wpisanych na listy stałych mediatorów sądowych
  2. Na podstawie art. 237 § 1 kpa w zw. z art. 244 § 1 kpa wnoszę o rozpoznanie niniejszego wniosku bez zbędnej zwłoki.
  3. Na podstawie art. 244 § 2 kpa wnoszę o powiadomienie mnie na piśmie listem poleconym o sposobie załatwienia niniejszego wniosku.

Uzasadnienie

Dnia 12 maja 2016 roku Komisja do Spraw Petycji Sejmu RP uchwaliła Dezyderat[1] nr 4 w sprawie podjęcia działań przeciwdziałających alienacji rodzicielskiej.

„Komisja do Spraw Petycji uznaje alienację rodzicielską, czyli ograniczanie czy pozbawianie dziecka kontaktów i rozwoju więzi z jednym z rodziców – za szczególnie ważny problem w obszarze polityki społecznej.
Alienacja rodzicielska jest efektem zachowań, występujących najczęściej w wyniku rozstania się (rozpadu związku – rozwodu) rodziców dziecka. Jednym z elementów alienacji jest przyznawanie głównej opieki nad dzieckiem jednemu z rodziców, co zarazem ogranicza kontakt z drugim z rodziców i w efekcie może wywoływać u dziecka wiele niepożądanych zachowań i zaburzeń. Zerwanie więzi między dzieckiem a jednym z rodziców jest dla tego dziecka krzywdą.
Każde dziecko dla swego prawidłowego rozwoju ma prawo i potrzebuje dobrej więzi z obojgiem rodziców.”

Fakt stosowania przemocy wobec dzieci polegającej na izolowaniu i ograniczaniu dziecku naturalnego prawa do wychowania i miłości obojga rodziców dostrzegł doradca społeczny Rzecznika Praw Dziecka dnia 12 maja 2016 roku podczas posiedzenia Sejmowej Komisji do Spraw Petycji.

Doradca społeczny Rzecznika Praw Dziecka Sędzia Agnieszka Rękas[2]

„WYKLUCZENIE RODZICIELSKIE w stosunku do dziecka JEST NAJGORSZĄ KRZYWDĄ , JAKĄ MOŻNA ZROBIĆ DZIECKU, dziecko powinno się wychowywać, jeżeli nie w pełnej rodzinie, to w pełnej opiece i miłości rodzicielskiej.”

Prawo do utrzymywania i podtrzymywania więzi pomiędzy osobami bliskimi, w szczególności gdy jedna z nich jest dzieckiem, jest postrzegane jako podstawowy element życia prywatnego i rodzinnego. Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka[3], traktuje działania zmierzające do zerwania więzi pomiędzy rodzicem a dzieckiem, jako naruszenie art. 8 Konwencji z 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Zgodnie z treściami zawartymi w Informatorze dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie[4], opracowanymi i publikowanymi przez Ministerstwo Sprawiedliwości, oraz Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, oraz Karcie[5] praw osoby dotkniętej przemocą w rodzinie opracowanej i publikowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, przemoc w rodzinie została zdefiniowana w art. 2 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Zgodnie z tą definicją:

„Przemoc w rodzinie to wszystkie jednorazowe lub powtarzające się działania lub zaniechania osoby najbliższej, wspólnie zamieszkującej lub gospodarującej, zmuszające Cię do zachowań wbrew Twej woli, w szczególności narażające Cię na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające Twoja godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na Twoim zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne.”

Najczęstsze formy przemocy w rodzinie to:
Przemoc psychiczna, np. obrażanie, wyzywanie, wyśmiewanie, szydzenie, okazywanie braku szacunku, poniżanie w obecności innych osób, kontrolowanie i ograniczanie kontaktu z bliskimi, poddawanie stałej krytyce.

Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, że naruszanie naturalnego prawa dziecka do równej opieki i miłości obojga rodziców jest najgorszą krzywdą jaką można zrobić dziecku, stanowi wobec dziecka przemoc.

Wskazanym jest uczulenie osób odpowiedzialnych za losy najmłodszych obywateli tego kraju, na krzywdę i przemoc stosowaną wobec dzieci na masową skalę, w przypadku rozstania się rodziców dziecka. Działania uświadamiające i prawidłowa identyfikacja zaburzeń w rozwoju dziecka, zaburzeń w relacji dziecka z osobami najbliższymi, których to zaburzeń przyczyną jest przyznawanie głównej opieki nad dzieckiem jednemu z rodziców, może i powinna uchronić dzieci przed przemocą. Mając na względzie fakt, iż bez cienia wątpliwości osoby wskazane w pkt 1 petitum niniejszego wniosku w swojej pracy zawodowej kierują się tylko i wyłącznie dobrem dziecka, rozpowszechnienie wśród tych osób informacji o tym, iż przyznawanie głównej opieki nad dzieckiem jednemu z rodziców jest działaniem szkodliwym i patologią, jest konieczne i uzasadnione.

  1. http://orka.sejm.gov.pl/opinie8.nsf/nazwa/pet_d4/$file/pet_d4.pdf
  2. http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/biuletyn.xsp?skrnr=PET-21 , http://orka.sejm.gov.pl/zapisy8.nsf/0/47729A37FFB74BA1C1257FB900491D30/%24File/0059608.pdf
  3. Zob. np. decyzję Europejskiej Komisji Praw Człowieka w sprawie Jonsson v. Szwecja z dnia 7grudnia 1987 r., skarga nr 12495/86, DR 54/187: „Naturalna więź między rodzicem i dzieckiem ma podstawowe znaczenie i (..) poszanowanie życia rodzinnego, w rozumieniu art. 8 oznacza, iż nie można odmówić tego kontaktu, chyba że istnieją poważne powody usprawiedliwiające taką ingerencję”, A. Nowicki w: Europejska Konwencja Praw Człowieka. Wybór orzecznictwa, Warszawa 1999, poz. 1217, s. 366. Zob. też orzeczenia Międzynarodowego Trybunału Praw Człowieka powołane przez M. Grudzińską (w:) Kontakty z dziećmi. Sądowe ustalenie. Orzecznictwo. Wzory, Warszawa 2000, s. 49 – 53. Między innymi w sprawie A. Schultz i M. Schultz przeciwko Polsce (Decyzja ETPC z dnia 8 stycznie 2002 r., LEX nr 50239) Trybunał stwierdził, że „utrzymywanie wzajemnego kontaktu między rodzicami i dzieckiem stanowi podstawowy element życia rodzinnego a krajowe środki ograniczające takie kontakty są równoznaczne z ingerencją w prawo chronione przez art. 8 Konwencji”. W licznych orzeczeniach można też spotkać następujące stwierdzenie: „Wzajemne cieszenie się swoją obecnością przez rodzica i dziecko stanowi podstawowy element życia rodzinnego, a środki przewidziane w prawie krajowym je utrudniające sprowadzają się do ingerencji w prawo chronione w art. 8 Konwencji (Tak ETPC w wyroku z dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie K. i T. v. Finlandia, LEX nr 76876. Podobnie we wcześniejszym orzeczeniu (wyrok ETPC z dnia 8 lipca 1987 r. w sprawie B. v. Wielka Brytania, LEX nr 81022) znalazło się stwierdzenie: „Wzajemne korzystanie przez rodzica i dziecko ze swej obecności stanowi podstawowy element życia rodzinnego”.
  4. https://ms.gov.pl/pl/dzialalnosc/przeciwdzialanie-przemocy-w-rodzinie/osoby-dotkniete-przemoca-w-rodzinie/materialy-informacyjne/informator-dla-osob-dotknietych-przemoca-w-rodzinie/download,2157,0.html
  5. https://ms.gov.pl/pl/dzialalnosc/przeciwdzialanie-przemocy-w-rodzinie/osoby-dotkniete-przemoca-w-rodzinie/materialy-informacyjne/karta-praw-osoby-dotknietej-przemoca-w-rodzinie-/download,2205,1.html

AKCJA ZAKOŃCZONA SUKCESEM
Niniejszym informujemy, iż nasz Wniosek do Ministra Sprawiedliwości w sprawie podjęcia działań przeciwdziałających alienacji rodzicielskiej – został uwzględniony w całości.
Dziękujemy wszystkim osobom, które wzięły udział w akcji wysyłania ww. wniosku do Ministra Sprawiedliwości.
Dezyderat nr 4 Komisji do Spraw Petycji z dnia 12 maja 2016 r.w sprawie podjęcia działań przeciwdziałających alienacji rodzicielskiej został przekazany zgodnie z wnioskiem do:
– Sędziów orzekających w sprawach małoletnich dzieci
– Zawodowych kuratorów rodzinnych i kuratorów społecznych
– Merytorycznych pracowników Opiniodawczych Zespołów Specjalistów Sądowych
– Biegłych psychologów i biegłych pedagogów wpisanych na listy stałych biegłych sądowych Prezesów Sądów Okręgowych
– Mediatorów sądowych wpisanych na listy stałych mediatorów sądowych
14517367_984921688301355_7626023242534530046_n


Podobne publikacje:

Published inalienacja rodzicielskawniosek

2 komentarze

  1. Anna Anna

    Wreszcie pan minister sprawiedliwości dostrzegł problem alienacji rodzicielskiej , czyniąc gest w stronę pokrzywdzonych dzieci i alienowanych rodziców. I chwała mu za to. Bo jest tego nieszczęścia w Polsce sporo. Najlepiej pokazał to program ” Ojcowie i matki – walka o dzieci ” w TVP info.. Niestety to zbyt mało , aby wykluczyć z polskiej rzeczywistości proceder okrutnej izolacji dziecka od jednego z rodzicow. Potrzebne są szybkie i konkretne zmiany w prawie ., które zablokują możliwość stosowania jakichkolwiek przejawów alienacji wobec dziecka. Należy podkreślić, ze alienacji dokonują głównie matki , badania wykazały , ze w 96 % na 100% rodzicow. Przyczynia się do tego system prawno- społeczny, funkcjonujący w Polsce i jakby ochraniający matkę – prawo, sędziowie rodzinni, kuratorzy i niestety psychologowie sądowi , których orzeczenia są często bardzo krzywdzące i obarczone dużym błędem pomiaru. Zamiast koić ból dziecka w trakcie rozwodu rodziców , instytucje te swoimi opiniami, orzeczeniami i decyzjami podgrzewają konflikt między byłymi partnerami i doprowadzają do pogłębienia cierpienia dzieci , które skutkuje bardzo poważnymi zaburzeniami emocjonalnymi. Duży procent tych dzieci w wieku nastoletnim dokonuje prob samobójczych , a kiedy osiągną dojrzałość , mają problemy z własnym wnętrzem i w w relacjach z otoczeniem.
    Wiele mogłaby tu zmienić opieka naprzemienna. I wcale do jej wprowadzenia nie jest konieczne zamieszkiwanie rodzicow w tej samej miejscowości. Za granicą praktykuje się w takich sytuacjach rok zamieszkiwania u matki , a rok u ojca. Opieka naprzemienna wygasza konflikt . Znika problem alimentów , o które tak walczą kobiety , bo niestety często zaspokajają z nich również własne potrzeby materialne. Dzieci , jak wykazują badania w krajach europejskich i USA , są dużo szczęśliwsze , a rodzice zgodnie współpracują dla ich dobra.
    Porwania rodzicielskie , o których słyszy się co raz częściej w Polsce to wynik źle napisanego i działającego prawa. Skoro ojciec traktowany jest jak bankomat i jednocześnie przez wiele lat izolowany od dziecka, nie dziwi fakt, iż w końcu puszczają mu nerwy i porywa dziecko, by choć przez pewien czas zaznać z nim bliskości. Oczywiście ściga się go i karze jak największego bandytę. W przypadku matki zaś prawie wszystkie instytucje i urzędy stosują w razie takich porwań taryfę ulgową. W sądach zwykle z automatu ,z przyzwyczajenia sędzia ogranicza prawa rodzicielskie ojcu , gloryfikując matkę. Pytanie, dlaczego ? Żeby matce żyło się lepiej , bo jest rodzicem pierwszej kategorii , a ojciec tylko drugiej ?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *